Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

Στο όνομα της ευημερίας των μερικών.





Μέσα σε στρατόπεδα χαμένων ψυχών 
απομονώνω την σιωπή,
των αυριανών αυτόχειρων της συνείδησης.

Αφουγκράζομαι το σούρσιμο βημάτων, 
λεηλατημένων ζωών,
που σπάνε το όριο της απόγνωσης.

Απομακρύνω το κουρνιαχτό των άδειων δωματίων
και ουρλιάζω,
ουρλιάζω στην άκρη των φανταχτερών εγκλημάτων, 
των καθημερινών δολοφονιών
στο όνομα της ευημερίας των μερικών.

Γυαλισμένες μορφές των σαλονιών της μπουρζουαζίας
χωμένες στα φανταχτερά τους υφάσματα,
φωτογραφίζονται με φόντο
την εξαθλιωμένη πραγματικότητα των υπηκόων τους.
Σκατόψυχοι αποπλανητές συνειδήσεων,
συνωστίζονται
πάνω από τον επιθανάτιο ρόγχο της φτώχειας.

Φοράν τα πιο φανταχτερά τους κοσμήματα,
χαμογελώντας προς την κάμερα
που αποθανατίζει την μιζέρια της ιδιοτελούς ανθρωπιάς τους.
Η σήψη και η λήθη του ανθρώπινου,
βασιλεύει με φόντο
το γυαλιστερό περιδέραιο της απανθρωπιάς τους.

Κερεντζής Λάμπρος

πίνακας: 450 × 265 - florilege69.blogspot.com
EDUARDO KINGMAN

Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

Όταν είμαι έτσι




Όταν είμαι έτσι,
αλαφιασμένος
από μια πραγματικότητα
που τεμαχίζει τον χρόνο
και τον πουλά
στα παγκάκια του πάρκου,
γέρνω
προς την μεριά των ποιημάτων.
Ακουμπάω το μυαλό μου
στο παράλογο υφάδι των λέξεων,
που αποκτούν νοήματα
περισσότερα από αυτά
που μπορεί να βάλει ο νους.
Όταν είμαι έτσι, χάνομαι
στο ανύπαρκτο σύμπαν μιας πρότασης
μιας παραγράφου για το τίποτα που λέει τα πάντα
και ψάχνω το τίποτα για να βρω τα πάντα.
Όταν είμαι έτσι,
 γεμίζω
το χώρο με νομίσματα λέξεων
που κατρακυλούν χωρίς θόρυβο την κοιλάδα
του ανατολικού ημισφαιρίου
ψάχνοντας διέξοδο
από την τρέλα των συνάψεων
Όταν είμαι έτσι, ακουμπάω
στο βελούδινο μοιρολόι του χρόνου
που η ποίηση ψάχνει,
και ερευνά την μορφή του.

Κερεντζής Λάμπρος 

πίνακας:  http://leoetbambou.over-blog.com/25-categorie-11958115.html

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Από την Χαρά δεν έχω καμιά φωτογραφία




Από την Χαρά δεν έχω καμιά φωτογραφία
να θυμάμαι το πρόσωπό της
τα γλυκά της μάτια
που αγκάλιαζαν τον κόσμο
χωρίς να προλάβουν να τον φθάσουν.

Από την Χαρά δεν έχω καμιά φωτογραφία
να την χτυπάει ο θαλασσινός αέρας
να τις ανακατεύει τα μαλλιά
να κρύβουν και μετά να αποκαλύπτουν
το χαμόγελό της
που σκορπούσε την θλίψη των περαστικών

Από την Χαρά δεν έχω καμιά φωτογραφία
από το σώμα της αγάπη μας
στις ατελείωτες διαδρομές της νιότης μας
αποτυπωμένες στα πεζοδρόμια
στους δρόμους.

Δεν έχω καμιά φωτογραφία
από τότε που προσπαθούσαμε
να ξετυλίξουμε το χρόνο
που δεν είχαμε ακόμη γνωρίσει.
Το χρόνο που φανταζόμαστε
ότι θα μας έβρισκε μαζί
και που αυτό το μαζί
δεν καταφέραμε
να το αιχμαλωτίσουμε σε μια φωτογραφία

Από την Χαρά δεν έχω καμιά φωτογραφία
μόνο μια τραυματισμένη μνήμη
που θυμάται την σύντομη ζωή της
σαν ένα παραμύθι
χαμένων ευκαιριών,
λανθασμένων ενεργειών
με λίγα λόγια μια ιστορία ζωής
καθορισμένη από την αδικία
της ανεκπλήρωτης επιθυμίας
της ανεκπλήρωτης ζωής.

Από την Χαρά δεν έχω καμιά φωτογραφία
ούτε τότε που έτρεχε
να προλάβει τις προσδοκίες της
σε υπέρ πόντια αεροδρόμια του κόσμου
χωρίς προορισμό.

Δεν αιχμαλώτισα την μορφή της
την ώρα που νοσταλγούσε
την αποφυλάκιση της
από τα πλαίσια των υποχρεώσεων
μιας βεβιασμένης κίνησης υποταγής
από τους άνδρες που αγάπησε
αλλά δεν κατάφερε να κρατήσει.

Έτσι και εγώ την άφησα πάνω στην άσφαλτο
να ποτίζει με τα δάκρυα της
την χαμένη ελπίδα,
με ένα μωρό στην αγκαλιά
περιμένοντας την μέρα της
της αποφυλάκισης


Από την Χαρά δεν έχω καμιά φωτογραφία
μόνο ένα τελευταίο τηλέφωνο
μια βδομάδα πριν την διαφυγή της.

Κερεντζής Λάμπρος

Οι ηλεκτρικοί μάγκες

Οι ηλεκτρικοί μάγκες με τις πρίζες στα χέρια. Με πέτσινους γιακάδες σηκωμένους. Τζίν καλυμμένα στα μπούτια τους. Κεφάλια σκυμμέν...